Op de laatste dag van de maand oktober stond voor Schaesberg D1 de zware bekerwedstrijd tegen het hoger geklasseerde Hoensbroek D1 op het programma. Hoensbroek komt uit in de hoofdklasse en heeft daar maar liefst zeven wedstrijden op rij gewonnen. Schaesberg voert de ranglijst aan in de eerste klasse met 5 overwinningen, 1 gelijkspel en 1 verlies. Dit beloofde dus een zware wedstrijd te worden voor de mannen in het zwart-wit. Pas voor de tweede keer dit seizoen was Schaesberg weer met de voltallige selectie aanwezig en de volgende elf spelers mochten in een mooie sfeer op het hoofdveld starten: Shaughn Prickarts, Dion Oerlemans, Niklas Brandenberg, Martijn Hilders, Scott Geelen, Robbert Bal, Ali Koyuncu, Steven Bal, Bram Schillings, Bjorn Jonker en Rick Nieuwkamer.

 

De wedstrijd was net één minuut bezig of Schaesberg liet al van zich spreken. Martijn Hilders probeerde de keeper te verrassen met een afstandsschot, maar de bal raakte het ijzerwerk. De afvallende bal kwam voor de voeten van Ali Koyuncu en hij zorgde ervoor dat de keeper zijn uiterste best moest doen om zijn doel schoon te houden. Zo begon Schaesberg goed aan de wedstrijd en probeerde Hoensbroek meteen onder druk te zetten. Van Hoensbroek was bekend dat ze wilden opbouwen van achteruit en het doel van Schaesberg van vandaag was om die verdediging tijdens de opbouw onder druk te zetten. Dit kwam de eerste minuten van de wedstrijd aardig tot uiting. Dat zorgde ervoor dat Hoensbroek niet meer durfde op te bouwen en de lange bal ging hanteren. De eerste helft ging gelijk op en Schaesberg deed zeker niet onder voor de koploper uit de hoofdklasse. Schaesberg voetbalde vrij goed en wist enkele kansjes te creëren, maar deze werden niet benut. Hoensbroek had ook zeker geen verkeerde ploeg, voornamelijk de rechtsbuiten was een lastige speler, maar ook zij wisten hun kansen niet te benutten en gingen beide teams na een aantrekkelijke eerste helft met een 0-0 stand de rust in.

 

In de rust werd besproken dat het veld klein moest worden gehouden bij balbezit van de tegenstander om zo Hoensbroek geen ruimte te geven om te voetballen en bij balbezit moest er meer de zijkanten gezocht worden, want daar lagen de ruimtes om te voetballen.

Na rust was er hetzelfde spelbeeld als in de eerste helft. Hoensbroek durfde niet meer op te bouwen en aan de andere kant kreeg Schaesberg ook niet veel ruimte om te kunnen opbouwen. Dit zorgde ervoor dat er lange ballen werden gespeeld en het spel zich voornamelijk afspeelde op het middenveld. Het gebied waar vandaag Steven Bal zijn territorium goed bewaakte. Hij was zijn tegenstander meerdere malen de baas in de duels en liet niet met zich sollen. Het spel ging veel op en neer, maar Hoensbroek was rustiger en hield net de bal ietsjes langer in de ploeg dan Schaesberg. Er werden door beide ploegen meer kansen gecreëerd als in de eerste helft, maar Shaughn Prickarts was alert en kwam een aantal keren uitstekend uit zijn doel om een achterstand te voorkomen. Maar in de 49^ste minuut kon de oplettende Shaughn niet voorkomen dat Hoensbroek op voorsprong kwam. Een misverstand in de Schaesbergse defensie zorgde ervoor dat de spits van Hoensbroek helemaal vrij stond en deze ruimte benutte hij optimaal door de bal zorgvuldig in het doel te verwerken, 0-1. Lang kon Hoensbroek niet genieten van deze voorsprong, want wat Schaesberg in de minuten hiervoor niet lukte, lukte in de 52^ste minuut wel. Bjorn Jonkers kreeg de bal rond de 16 meterlijn en hij schoot hem schitterend onderkant lat in de touwen, 1-1. Dit tot grote vreugde van spelers, trainers en natuurlijk de vaste aanhang. De laatste minuten waren nog spannend, maar leverde aan beide kanten geen doelpunt meer op. Dus werd deze wedstrijd beslist door het nemen van strafschoppen.

 

Met het halen van de strafschoppen was Schaesberg de morele winnaar. Men heeft namelijk 60 minuten lang goed gespeeld tegen een ploeg die nog geen enkel puntverlies had geleden in de hoofdklasse. Dus wat er tijdens de strafschoppen ook zou gebeuren, Schaesberg verdiende een dik compliment. Een gelijkspel was na deze twee helften ook niet meer dan terecht. Beide ploegen waren aan elkaar gewaagd en hebben wat kansjes gehad, maar wisten ze beide niet allemaal te benutten.

 

Bij het nemen van strafschoppen is er vaak een portie geluk nodig om de serie te kunnen winnen. Maar nu de vraag: wie gaat er eentje nemen? Bij Schaesberg stonden de volgende vijf spelers op het lijstje van de trainer: 1. Bjorn Jonkers. 2. Rick Nieuwkamer. 3. Steven Bal. 4. Dennis Systermans. 5. Ali Koyuncu.

 

Aanvoerder Martijn Hilders won de toss en Schaesberg mocht beginnen met de strafschoppenserie. Topscorer Bjorn Jonkers stapte naar voren en legde de bal op de stip, maar in tegenstelling wat hij normaal met de bal doet, schoot hij hem links hard naast het doel, 0-0. Hoensbroek was aan de beurt. Keeper Shaughn Prickarts zat er met zijn vingertoppen aan, maar kon niet voorkomen dat de bal erin ging, 0-1. Nu was Rick Nieuwkamer aan de beurt. Rick bleef heel koel en schoot de bal keurig laag in de hoek, 1-1. De volgende speler van Hoensbroek schoot de bal onberispelijk tegen de touwen, 1-2. Nu lag de druk weer aan Schaesbergse kant om in de race te blijven. Steven Bal stapte naar voren en schoot de bal in de hoek van het doel: onhoudbaar voor de keeper, 2-2. Hoensbroek en de derde penalty, eentje die ze niet snel zullen vergeten. De speler uit Heerlen legde de bal op de stip, schoot de bal in de hoek en Shaughn Prickarts had het nakijken, maar…….. De scheidsrechter had nog niet op zijn fluitje geblazen, dus moest de bal opnieuw worden genomen. Een penalty voor een tweede keer nemen is mentaal heel zwaar. De speler weet dan niet in welke hoek hij hem moet schieten, want de keeper weet nu zijn sterke hoek. Maar bij de keeper gaat er ook het een en ander door het hoofd: gaat hij hem nu weer in dezelfde hoek schieten of niet? Deze mentale opdracht werd de speler uit Hoensbroek te zwaar en besloot geen hoek te kiezen, maar gewoon recht door het midden te schieten. Shaughn Prickarts bleef goed naar de bal kijken en stopte de bal zonder moeite, 2-2. Schaesberg was weer terug in de race. De vierde strafschop van Schaesberg werd genomen door Dennis Systermans en hij benutte deze heel koelbloedig, 3-2. Schaesberg voor het eerst op voorsprong in deze reeks, maar zou dat zo blijven????? Ja, want de vierde speler op het lijstje van Hoensbroek bezweek onder de druk en schoot hem net als Clarence Seedorf op het EK in 1996 (toen de spelers van Schaesberg D1 nog niet eens geboren waren) hoog over het doel. Zou de naam van de speler van Hoensbroek dan ook in een liedje worden opgenomen? De toekomst zal het zeggen. Was het geluk vandaag dan toch aan Schaesbergse zijde? Antwoord op die vraag volgt na de vijfde en hopelijk laatste strafschop. Ali Koyuncu stapte naar voren en nam zijn verantwoordelijkheid om de beslissende strafschop te nemen. Ali ging staan achter de bal, wachtte netjes op het fluitje van de scheidsrechter en schoot Schaesberg naar de 3^de ronde van de beker! 4-2! Na dit doelpunt was het feest bij de Schaesberg en werd Shaughn Prickarts terecht op handen en schouders gedragen door de andere spelers. Shaughn bracht Schaesberg namelijk terug in de race, klasse!

 

Een verrassende prestatie van Schaesberg D1 en elke speler verdient een groot compliment. Men heeft vandaag laten zien ook teams aan te kunnen van een hogere klasse, maar aan de andere kant zal er bij Hoensbroek een stukje onderschatting zijn geweest voor de wedstrijd. Maar na deze wedstrijd zal men voor de volgende keer weten dat je niet zomaar van Schaesberg D1 wint. Een geweldige wedstrijdinstelling lag aan de basis van deze overwinning. Maar als je eerlijk bent, had Hoensbroek de strafschoppenloterij ook kunnen winnen, maar de goed voetballende ploeg uit Heerlen had geen geluk vandaag. Hopelijk kunnen de spelers deze goede instelling ook tonen tegen op papier ‘mindere’ tegenstanders, want zonder een goede instelling is goed voetballen vrij moeilijk. Nu even een paar dagen lekker genieten van deze overwinning en dan omschakelen naar de competitiewedstrijd uit tegen BSV Limburgia. Op naar de 3^de ronde!

 

 

Na een lange zomervakantie stond zaterdag 5 september de eerste competitiewedstrijd uit tegen KVC Oranje op het programma. Een tegenstander die Schaesberg eigenlijk ook in de beker had, maar toen zijn ze niet gekomen. Schaesberg wist dus niet hoe sterk de tegenstander van vandaag zou zijn. De selectie van Schaesberg was niet compleet waardoor de trainers tot de volgende opstelling zijn gekomen: Shaughn Prickarts, Dion Oerlemans, Martijn Hilders, Rob Nacken, Scott Geelen, Robbert Bal, Steven Bal, Ali Koyuncy (dezelfde morgen nog terug gekomen van vakantie), Lars van den Elzen, Bjorn Jonkers en Bram Schillings.

 

Schaesberg begon zwak aan de wedstrijd. Dit had misschien wel te maken met de manier waarop de warming up werd afgewerkt. Een aantal spelers waren niet geconcentreerd bezig en dat neem je dan ook mee de wedstrijd in. De wedstrijd begint op het moment dat je het veld op stapt voor de warming up en niet bij het beginsignaal van de scheidsrechter. KVC Oranje speelde met twee spitsen waardoor het voor Schaesberg in de beginfase even aanpassen was. Het duurde even voordat voor iedereen duidelijk was wie nu welk mannetje moest dekken. Schaesberg probeerde op te bouwen, maar dit verliep niet soepel. Er werd te weinig bewogen zonder bal waardoor de verdediging de bal niet kwijt kwam. Het spelbeeld van de eerste twintig minuten was heel rommelig. Beide partijen leden snel balverlies waardoor het spel meer leek op ping-pong dan voetbal. Goed opletten van keeper Shaughn Prickarts zorgde ervoor dat KVC niet op voorsprong kon komen. De laatste tien minuten van de eerste helft leek het spel bij Schaesberg dan toch een beetje te gaan lopen en drukte men KVC Oranje terug op eigen helft, maar het doel werd niet gevonden. Met een 0-0 stand gingen beide teams de kleedlokalen in.

 

In de rust werd de spelers uitgelegd hoe ze nu moesten gaan staan en welke man ze moesten dekken. Schaesberg begon beter aan de tweede helft en drukte KVC Oranje meer terug op eigen helft. KVC was alleen een aantal keren gevaarlijk vanuit de omschakeling. Dit kwam doordat Schaesberg niet op tijd reageerde en daardoor kwam men te laat bij de tegenstander. In de tweede helft werd er al iets meer bewogen zonder bal, Schaesberg kwam steeds beter in de wedstrijd en liet af en toe zien goed te kunnen combineren. Met de voetballende kwaliteiten van Martijn Hilders werd Schaesberg steeds gevaarlijker en in de 45^ste minuut kwam men dan ook verdiend op voorsprong. Een 1-2 tussen de twee linkspoten Ali Koyuncy en Bjorn Jonkers werd succesvol afgerond door de eerstgenoemde, 0-1. KVC kwam niet dicht bij het doel van Schaesberg. Scott Geelen en Dion Oerlemans waren heer en meester in de duels en daardoor kon KVC enkel van afstand proberen te scoren. Dit probeerde ze een aantal keren vrij aardig en dit leidde bij de supporters van Schaesberg tot enige schrik, maar keeper Shaughn Prickarts keek de ballen goed naast. KVC ging risico’s nemen en achterin één op één spelen. Schaesberg kreeg hierdoor meer ruimte om te voetballen en in de 58^ste minuut werd hier goed gebruik van gemaakt. Een schitterende steekpass van E1 speler Jem Incema (die goed inviel) op Bjorn Jonkers werd op fabelachtig, onderkant lat, afgerond 0-2. Niet veel later floot de scheidsrechter voor het eindsignaal.

 

Een moeizame wedstrijd van Schaesberg D1. Hoe langer de wedstrijd duurde, hoe beter het spel werd. Alle spelers hebben hard gewerkt voor de drie punten en op basis van de tweede helft zijn deze ook terecht. De spelers krijgen steeds beter in de gaten hoe er gespeeld moet worden en hopelijk zien we een stijgende lijn in de rest van de wedstrijden. Gewoon hard blijven trainen dan komt de rest. De eerste overwinning is binnen, geen doelpunt tegen en dat is allemaal goed voor het zelfvertrouwen. Tot slot wil ik Jem Incema bedanken voor het uithelpen en volgende week is de eerste thuiswedstrijd tegen ADVEO D1!